My parents. May 14, 1987. :)
Magayon in Bicol means Maganda in Tagalog. The volcano is caressed by the sky as if a beloved lady.
LOVE THY NEIGHBOR!
Wow! 400 followers! :D
Tough Guys Wear Pink!
The Truth “trapped” in Art
Derechuhan. Hindi ko tinututulan ang installation art ni G. Mideo Cruz. Ang aking paliwanag ay naka-ugat sa perspektibo ng isang debotong katoliko, nag-aral ng teolohiya, dating seminarista at isang hamak na tagatangkilik ng sining. Bagamat musika ang aking larangan, may M.U. ang mga visual artists at musicians sa mga konsepto at trend ng kanilang sining kahit pag-aralan pa natin ang kasaysayan ng musika at sining. It’s an artist thing, so never mind.
Ano ba ang sining para sa isang ordinaryong tao? Kung ito ay isang painting o iskultura, ang tanging silbi nito para sa isang tumitingin ay pakainin ang kanyang mata na uhaw sa “kagandahan”. Hanggang doon lamang ang halaga ng sining sa kanya. Kung ang sining na iyon ay may sinasabi sa kanya o masabing “nakakarelate” siya o may mensahe sa kanya ang sining na iyon humakbang na siya ng bahagya sa nilalayon ng sining.
Para sa isang iskultor, pintor, o sinumang alagad ng sining, ganito sila mag-isip:
Nakita mo na ang bayan mo ay lugmok sa kahirapan, biktima ng kawalang hustisya, maruming pulitika, at iba pa, Nais mong imulat ang iyong kapwa na dapat nila itong makita, dahil kahit nasa paligid lamang nila ang katotohanang ito, hindi nila ito napapansin. Si Dr. Jose Rizal bilang isang nobelista ay gumawa ng isang obra, ang Noli Me Tangere upang imulat ang kanyang mga kababayan sa tunay kalagayan na kanilang ginagalawan. Ayun, patay!
Isa pang halimbawa: Nakita mo ang iyong sinisinta. Ngunit hindi sa lahat ng pagkakataon ay makikita mo siya at nais mong mapanatili ang damdamin ang pagkakataon na iyon ito ay ilalagay mo sa isang nahahawakan, nakikita, naaamoy at kahit nalalasahang bagay. Hindi sapat ang picture lang. Dahil may damdamin kang nais i-perpetuate. Marahil ikaw ay gagawa ng isang awit, o iguguhit ang kanyang mukha o gagawa ng isang tula. Ganyan ang proseso ng Sining. Nagsisimula ito sa isang pangyayari o karanasang pangtao. Kaya kumukulo ang dugo ko sa mga nagsasabing “Music lang yan.” “Art lang naman”. Maiintindihan ng mga kapwa ko nagmamahal sa sining na tama lamang sabihin na “walang kaluluwa ang nagsasabi ng ganoon.”
Ang pangunahing layunin ng Sining ay ipahayag ang katotohanan. Sa pilosopiya, ang “kagandahan” at “katotohanan” ay iisang bagay. Itanong mo pa kay kumpareng Santo Tomas de Aquino isang metaphysical philosopher.
Kung gayon, ipagpalagay na hindi lamang nagpapansin si Mideo Cruz sa kanyang sining (dahil yun ang bintang sa kanya). Ipagpalagay na may gusto siyang ipahayag na katotohanan. Ito ang masasabi ko.
Bilang isang tumitingin sa obra may sinasabi ito sa akin. Kahit hindi kami mag-usap ni Mideo, may nararamdaman ako na gusto niyang ipahayag. Ang mga banal na larawan at bagay ay waring nasalaula. (Pansinin na itinuturing ko pa din banal ang mga bagay na iyon). Naglalaban ang mga elemento ng sekularismo at pagkasagrado sa obra. Ito ang kalagayan ng ating lipunan. Naglalaban ang paniniwala sa Diyos at paniniwala sa tao. Ipinapahayag natin na may Diyos sa ating bayan, ngunit iba ang ating nararanasan. Isang lipunan na walang pagkakapantay-pantay, mapang-abuso at magulo. Iyon mismo ang larawan ng obra ni Mideo. Habang ipinapahayag natin na naniniwala tayo sa Diyos, iba ang ating pinaniniwalaan. Kasama ang mga umiiral na kaisipan sa kultura natin, ang machismo, katamaran, kawalang-pakialam at palaasahin sa mga nasa mataas na kalagayan. Masyado tayong naniniwala sa ating kakayahan bilang tao. Na tayo ang magliligtas sa ating bayan, sa mga mahihirap, sa mga inaabusong kababaihan at mga batang walang makain, pinagkaitan ng edukasyon at salat sa mga karapatan ng isang ordinaryong kabataan. Upang walang mahirap, burahin ang mahihirap. Para maging masaya ang mga mag-asawa, kalagin ang nagtatali sa kanila sa kalungkutan. Ganyan na tayo mag-isip. Nakaugat at iniimpluwensyahan ng mga kaisipang nakabaon at nakatago sa ating mga kamalayan. At iyon ang nakita ko sa larawan ni Mideo.
Oo nga pala, sa picture ko lang nakita ang gawa nya.
Who draws the line for artistic liberty?
During the onslaught of Tropical Storm Juaning in Albay, 12-year-old Janella Lelis braves the flood to save a Philippine flag Francisco Pena Lozano
Priceless
A few days ago, I posted a blog entry about our slain and decapitated soldiers in Sulu after their clash with the Abu Sayyafs and how I admire their courage and love for our country. We are all called to be a bayani even in our own, small, little ways and one of which is to respect and give honor to our flag.
And this young girl on the photo did more than that. She braved the flood during the height of Tropical Storm Juaning to save a Philippine flag.
I watched the evening news earlier and it saddened me learning that their house and all their stuff were all wiped out by the raging flood. She and her family are now homeless and are temporarily living with a relative.
She was not able to save their house and all their stuff, but she was able to save our flag, our country’s symbol, from the flood. How sweet was that? I admire you Janella. You are indeed a hero.
I just hope that there are still other Janellas among our youngsters today. I hope that the spirit of patriotism is still burning in the hearts of Filipinos today. It’s just sad to hear people who have forgotten our national anthem after finishing school (or even in College where the flag ceremonies are seldom done). Or to see people, especially in the malls, not pausing and giving respect whenever the national anthem is played. Or people who just treat our flag as an ordinary piece of cloth.
How about you? How far will you go for our country?
Viva Filipinas! Padayon!
Elsewhere: Bata, lumusong sa baha para isalba ang Philippine Flag (video)
I love you, and you know it! :)
(via cantstopthinkingabtyou)
